Language : Thai  |   English     

ปัจจัยส่งเสริมกระบวนการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้เสีย เพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวในพื้นที่มรดกวัฒนธรรมมีชีวิต: กรณีศึกษาพื้นที่อิวามิกินซัง ประเทศญี่ปุ่น

Article
งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยส่งเสริมกระบวนการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้เสียเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในพื้นที่มรดกวัฒนธรรมมีชีวิต (Living Heritage Area) โดยได้ทำการศึกษาทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง และวิเคราะห์กระบวนการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในพื้นที่อิวามิกินซัง ประเทศญี่ปุ่น ผลการศึกษาทฤษฎีที่เกี่ยวข้องพบว่า การมีส่วนร่วมของผู้อยู่อาศัย ประชาชนทั่วไป และหน่วยงานภาครัฐที่มีส่วนได้เสียในการรักษาสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัย การอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม และการส่งเสริมการท่องเที่ยวนั้น เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในพื้นที่มรดกวัฒนธรรมมีชีวิต แต่ปัญหาต่างๆในหมู่ผู้มีส่วนได้เสีย อาทิ การขาดความรู้และความเข้าใจในปัญหาผลกระทบจากการท่องเที่ยว การขาดระบบร่วมหารือและแลกเปลี่ยนข้อมูล ความขัดแย้งระหว่างผู้มีส่วนได้เสีย เป็นปัจจัยที่ทำให้พื้นที่มรดกวัฒนธรรมมีชีวิตจำนวนมากไม่สามารถพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนได้ พื้นที่อิวามิกินซังนั้นถูกคาดการณ์ว่าจะได้รับผลกระทบจากการท่องเที่ยวภายหลังการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก แต่เนื่องจากการร่วมกันวางแผน และดำเนินมาตรการควบคุมการใช้ประโยชน์พื้นที่อย่างต่อเนื่องของผู้อยู่อาศัยในพื้นที่ ประชาชนทั่วไปและหน่วยงานภาครัฐ ทำให้สามารถควบคุมผลกระทบจากการท่องเที่ยวและสร้างสรรค์การท่องเที่ยวที่เหมาะสมกับพื้นที่ได้ กระบวนการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้เสียเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในพื้นที่อิวามิกินซังแบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน คือ การสร้างการรับรู้ปัญหาร่วมกันระหว่างผู้มีส่วนได้เสีย การวางแผนการใช้ประโยชน์พื้นที่ และการดำเนินการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน อีกทั้งยังพบว่าปัจจัยต่างๆ อาทิ การให้ความรู้ต่อผู้มีส่วนได้เสียอย่างต่อเนื่อง การส่งเสริมการแลกเปลี่ยนข้อมูล การสร้างระบบหารือร่วมกันระหว่างผู้มีส่วนได้เสียนั้น เป็นปัจจัยที่ส่งเสริมให้ผู้มีส่วนได้เสียสามารถร่วมกันวางแผนและพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในพื้นที่มรดกวัฒนธรรมมีชีวิตได้อย่างมีประสิทธิภาพ


References